Leven is niet voorspelbaar. Je kunt door verschillende oorzaken het gevoel hebben verdwaald te zijn. Het leven loopt bij jou misschien ook anders dan je had gedacht. Als ik terugblik op de afgelopen jaren na de diagnose kanker, vind ik het mooi te zien hoe er na een overheersend gevoel verdwaald te zijn, “mijn agenda kwijt te zijn” en opgeslokt te worden door behandelingen, toch langzaamaan weer meer gevoel voor richting ontstond. Tijdens de periode van herstel was er veel onzekerheid, zoeken naar hoe weer verder te gaan en vooral “onder voorbehoud leven”. Dat geldt eigenlijk voor iedereen maar door ziekte of tegenslag worden we er wel extra bij bepaald dat leven niet zo maakbaar is… Herstellen ging met vallen en opstaan, dingen uitproberen en tegen grenzen oplopen, weer vallen en opstaan. Ik mocht langzaam maar zeker weer werkzaamheden oppakken en wat uitbreiden. Afgelopen jaar heb ik vooral meer leren accepteren dat ik nu andere grenzen heb dan vroeger, dat ik niet meer ben zoals ik was en dat dat waarschijnlijk ook niet meer zal gebeuren. En vooral: dat dat oké is! Er is weer een jaar voorbij: zo bijzonder! Dat gevoel blijft ondertoon voeren in mijn leven na kanker.

Acceptatie dus in plaats van irritatie… Maar een van mijn voornemens blijft toch: meer geduld bij tegenslag, groot en klein. Want o, wat vind ik het soms toch lastig geduldig te zijn : ) Langzamerhand heb ik weer meer vertrouwen gekregen, meer energie. Ik weet nog steeds niet hoe het verder gaat. Maar ik merk in de juiste richting te gaan, passend bij mijn gaven en mogelijkheden. En dat voelt fijn. Ik denk aan mijn blog van februari dit jaar: over Lapland en hoe we kunnen groeien, transformeren door moeiten heen tot iets nieuws (https://schildertaal.nl/negatieve-emoties-bestaan-niet-candletrees/ ).

Plannen voor het komende jaar: binnenkort wordt mijn website voorzien van een nieuw jasje, ik mag aan de slag met een schilderopdracht en een boetseeropdracht, de gewone schilderlessen, counseling, verwerkende workshops, de trainingen bij VLA. Het zijn afwisselende werkzaamheden en door mij redelijk goed in te delen passend bij mijn grenzen. Kortom: ik mag mensen bemoedigen, hen leren omgaan met hoe het is en stimuleren wat mogelijk te veranderen is. Groeien in jezelf zijn; met jouw gaven, zwakheden en kracht.

Andere levensfase

Afgelopen jaar was er ook uitbreiding van de familie: een kleinkind werd geboren en een bruiloft werd gevierd en er kwam dus een schoondochter erbij. Het jongste kind studeerde af en kreeg een baan. En zo belandde ik afgelopen jaren “zomaar” ook in een andere levensfase met ook andere gevoelens. Ik kreeg als moeder een andere rol; volwassen kinderen met eigen levens, banen, plannen en ontwikkelingen. Soms ben ik wat weemoedig maar ik zie vooral uit naar wat er nu nog komt. Anders is ook heel mooi. Oma zijn is prachtig! Bijzonder om zo betrokken te zijn bij nieuw leven. Ik mag nieuwe herinneringen maken, genieten van wat er is en mezelf ook blijven ontwikkelen.

Juiste Richting

Het wereldleed was afgelopen jaar zo groot. Zo veel machtsmisbruik, oorlog, terreur, haat en ellende. Dat kan zo’n naar machteloos, naar en onzeker gevoel geven. Waar gaat dit heen… wat staat ons en onze kinderen te wachten? Het kan ook twijfels en onbegrip geven in je geloofsleven; het duurt nu al zo lang, wanneer komt er een eind aan? Ook dat kan verdwaald en ontheemd voelen. Steeds opnieuw vertrouwen dat God toch zijn weg gaat, de richting bepaalt en zijn beloftes zal inlossen. We zijn verdwaald in de goede richting met hem. We mogen geloven dat er een Toekomst zal zijn vol van zijn liefde, recht en vrede! Tot die tijd mogen we zelf dan dat druppeltje op de gloeiende plaat zijn; met dat wat jij kan en waar jij kan. En hiervoor inspiratie en kracht zoeken bij de Bron van liefde en recht. Zorg voor jezelf, sta soms eens even stil en onderzoek je innerlijk; wat je nodig hebt en wat jij te geven hebt. En zorg voor de kwetsbare ander in de naam van de Ander!

Ik wens iedereen een prachtig, schilderachtig 2017 toe!

Het schilderij als illustratie is een werk van mij uit 2011, gemaakt in opdracht van een wandelaar.

Categories: Blog