Er is een oud verhaal waarin een oude Cherokee-indiaan aan zijn kleinzoon vertelt over de strijd die zich binnenin mensen afspeelt. Hij zegt:

“Luister, in jou leven twee wolven. De ene wolf is zwart als de nacht, de ander wit als sneeuw. Deze twee wolven zijn voortdurend met elkaar in gevecht. De ene wolf staat voor al het kwade in de mens. Hij staat voor woede, afgunst, jaloezie, verdriet, hebzucht, arrogantie, zelfmedelijden, schuld, wrok, minderwaardigheid, bedrog, valse trots, superioriteit en ego. De andere wolf staat voor al het goede in de mens. Hij staat voor vreugde, vrede, liefde, hoop, sereniteit, nederigheid, vriendelijkheid, trouw, medeleven, grootmoedigheid, waarheid, compassie en geloof.”  De kleinzoon dacht er even over na en vroeg toen aan zijn grootvader: “Welke wolf wint er dan?” De oude Cherokee antwoordde eenvoudig: “Diegene die jij voedt.”

Vrij zijn

Iemand vertelde me dit verhaal. En ik vond het zo aansprekend en herkenbaar! Ieder kent deze strijd. Bijvoorbeeld: je wilt vriendelijk zijn maar tegelijk doe je wantrouwig; je wilt tevreden zijn maar bent afgunstig; je wilt iets doen maar angst weerhoudt je. Er klinkt een streng afkeurend, jezelf afkrakend stemmetje in je hoofd…en dat belemmert je te doen wat je eigenlijk wil. Je relaties lijden eronder. De zwarte wolf gaat soms huilend en klauwend tekeer. Je voelt je naar en je verlangt ernaar om vrij te zijn, te groeien en tot bloei te komen.

Welke wolf krijgt voeding van jou?

Soms heb je extra hulp nodig om inzicht te krijgen in jezelf en weer zelf te kiezen. Counseling geeft inzicht in je zelf, maakt je bewust van onbewuste processen en gedachtepatronen, je sterke en zwakke kanten. Het is belangrijk te weten wat je kracht is. Het leert je weer meer de regie te hebben over je gedachten, je ontdekt meer wie jij bent en waar jij naar verlangt. Je komt sterker in het leven te staan.

 

Opmerking:

Reacties op mijn blog zijn welkom via het contactformulier van mijn site. Indien je geabonneerd bent op mijn blog: dat is een noreplayadres.

Categories: Blog