“What day is it?” asked Pooh. “It’s today.” squeaked Piglet. “My favorite day.” said Pooh.

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Vorig jaar had ik veel plannen; mijn website was vernieuwd, ik ging aan het werk met Traject op de EH, was actief bij Groundwork, had het voornemen nog een opleiding te gaan doen… En toen zomaar stilgezet… Onverwacht een heel ander jaar dan gedacht. Kanker zette mijn leven op z’n kop. En nu ben ik aan het herstellen, ook een nieuwe fase in het proces van heling. Want het kost tijd om fysiek, emotioneel en geestelijk weer in balans te komen. Ik ga twee keer per week sporten onder begeleiding van een fysiotherapeut. Ik sta niet meer in de “overleefstand” en  kan nu meer verwerken wat er is gebeurd, weer genieten, schilderen, leuke dingen doen. Geduld en vertrouwen dat het wel weer goed zal komen, op het gebied van gezondheid maar ook op het gebied van werken, komen niet zomaar aanwaaien…  En langzamerhand  zal ik hopelijk ontdekken dat bijwerkingen van de chemotherapie  verminderen, dat mijn energie weer toeneemt, en dat ik weer aan de slag kan.

Ik kan niet aan het werk met het EH Traject 2014 want dat zou nu nog te veel energie kosten helaas. Verstandig maar wat vind ik het jammer! En wat is er een ongeduld in mij om na al die lange maanden van thuis zijn, ziek zijn, behandelingen, weer terug te gaan naar het  meer “normale” leventje. In de afgelopen weken verdwenen toch ook mijn wenkbrauwen en wimpers… zo kaal. Ik kijk echt uit naar de eerst haartjes op mijn hoofd. Tegelijk herinnert een blik in de spiegel mij eraan: zo ziek was je… doe rustig aan… Mijn hoofd wil sneller dan mijn lijf…  Dit is iets wat veel  (ex-)kankerpatiënten zeggen te herkennen.

De vraag naar het waarom van mijn ziekte speelt voor mij niet zo. In het leven is nu eenmaal veel gebrokenheid en ook gelovige mensen treft dat. Maar ik ben wel benieuwd naar hoe het verder zal gaan, hoe het misschien ook ten goede kan worden gebruikt… Door mijn ziekteproces heen heb ik meer leren vertrouwen dat God er is. Hij zal er ook zijn in de komende tijd. Er komt geen briefje uit de hemel vallen met aanwijzingen over wat nu te doen en hoe het zal gaan. Maar ik mag rustig herstellen, aan de slag met wat ik nu aankan.  Leven bij de dag.

Categories: Blog