loslaten lijden

Borstkanker en loslaten

Borstkanker en loslaten, vertrouwen, afhankelijk zijn, gedragen worden? Woorden die de afgelopen weken nog meer betekenis hebben gekregen. Op 1 mei kreeg ik te horen dat ik borstkanker heb. Toen de chirurg vertelde dat er kwaadaardige cellen gevonden waren, was het alsof ik alle controle over mijn leven kwijtraakte. Schrik! Verdriet! Vechtlust. Innerlijke kracht zoeken. Wat gaat dit betekenen? Wat gaan we doen? Behandelingen, gesprekken, operatie werden gepland. “Mijn” agenda bestond niet meer. Alle zekerheid werd even weggeslagen. Onwezenlijk gevoel: dit gaat toch niet over mij?! Het dringt door in de tijd erna. Het is te behandelen maar het wordt een pittige tijd. Veel moet ik loslaten.

Identiteit

Loslaten had de laatste jaren al meer betekenis gekregen: overlijden van mijn moeder,  laatste ouder van mijn man en mij. Jong volwassen kinderen de deur uit.  Ontslag, nieuw werk zoeken… Loslaten van de ander, je kinderen laten leven op hun manier, je identiteit niet in je werk zoeken. Maar dit is nog weer anders. Niet wat anderen zeggen of wat ik doe, niet wat ik bezit, bepaalt wie ik ben. Ik heb kanker maar ben het niet! Al lijkt het soms zo met alle onderzoeken door en gesprekken met allerlei specialisten. Ik wil me graag ook nog op andere dingen richten dan kanker alleen, natuurlijk voor zover mogelijk, binnen mijn grenzen. Ik ben niet mijn ziekte! Dat is belangrijk om vast te houden.

Gebed

Familie en vrienden leven mee en dragen ons in gebed. Ik kan loslaten als ik besef: “Ik word vastgehouden, God is erbij.  In alle angst, pijn en verdriet.” Loslaten is: achterover vallen in Zijn eeuwige armen!

 

 

Reacties op mijn blog zijn welkom via het contactformulier https://schildertaal.nl/contact/. Indien je geabonneerd bent op mijn blog: dat is een noreplayadres.

Het schilderij heet: Spiegel der raadselen (voor meer info zie galerie).

Categories: Blog