Onderzoeken goed: blijdschap na verdriet

Onderzoeken: MRI en Mammografie

Ik had deze week de jaarlijkse onderzoeken: MRI-scan en mammografie. Fragiel leven, daarover ging mijn vorige blog. Afgelopen dagen was dat weer zo merkbaar in mijn eigen leven. Wat voelde ik me kwetsbaar in die scan: op een soort brancard liggend op mijn buik, in die tunnel geschoven stil blijven liggen (anders zijn de beelden niet duidelijk) en dan dat helse kabaal dat dwars door oordoppen en koptelefoon heen klinkt. Geluiden als van heipalen naast je oor, verkeerd afgestelde radio’s tegelijk, kloppend en trillend dwars door je heen. Rustig blijven en aan goede, mooie dingen denken en vooral niet aan… Rustend op de ribben die door de bestraling extra gevoelig zijn en na tijdje pijnlijk worden, armen die langs mijn oren boven hoofd liggen en “naar tintelend gaan slapen”…. Blij als het na half uur klaar is. Dan nog de mammografie: ook al niet zo prettig want pijnlijk, vooral aan de geopereerde kant waar littekenweefsel zit. Dan zit het erop. Even wat lekker lunchen met mijn vriendin zoals we dat doen op dit jaarlijkse “uitje” : )

Wachten

En dan wachten op de uitslag. Wat blijven dat nare dagen. Dagen die voelen als soort “tussenin-fase”. Mag ik weer verder of …. beland ik weer in medische mallemolen…? Wat ga ik vrijdag horen? En dan wordt er gebeld, mijn hart slaat meteen een slag over. Maar het is alleen om de afspraak van de middag naar de ochtend te verzetten. Voorzichtig vraag ik of zij het misschien al kan weten…. Ze belooft het na te kijken en belt me een poosje later weer: het is allemaal in orde!!! Dat scheelt een dag en nacht spanning.

Vijf jaar

Wat ben ik weer opgelucht. Het moet nog wel even indalen maar dan besef ik: het is goed, ik mag verder. Maart 2013 ontdekte ik het pijnlijke knobbeltje. Naar de dokter, die mij eerst gerust stelde want: “kanker doet geen pijn”. Maar het zat me niet lekker en daarom toch nader onderzoek gevraagd. 1 mei de uitslag: kwaadaardige tumor. Dat is nu 5 jaar geleden! De kans dat er nog uitzaaiingen in mijn lijf zitten van die tumor is nu echt heel klein. Natuurlijk blijf ik door het BRCA1- gen nog wel grote kans houden, maar toch is dit wel erg fijn! En de jaarlijkse screening helpt hopelijk om er, mocht zich een nieuwe tumor ontwikkelen, er op tijd bij te zijn. Dat blijft nu eenmaal in mijn “levensrugzak” zitten… Net als de blijvende gevolgen van de behandelingen zoals energiebeperking, ribbenpijn e.d. Voorlopig ben ik echter opgelucht, dankbaar en blij met deze uitslag.

Leven in diepte- en hoogtepunten

Ik heb afgelopen maanden ook een beeld geboetseerd waarin ik diepte- en hoogtepunten in het leven verbeeld. Soms loop je rond met een soort gat in je hart, met je ziel onder je arm rond. Andere tijden mag je blij genieten van het goede. Toch is er altijd ook bescherming, verbeeld in het groene blad. Zoals nieuwe groen in lente laat zien dat een donkere, koude tijd toch voorbij gaat. Er komt nieuw leven in toekomst of Toekomst.

 

Opmerking:

Reacties op mijn blog zijn welkom via het contactformulier https://schildertaal.nl/contact/. Indien je geabonneerd bent op mijn blog: dat is een noreplayadres.

Achterkant van het beeld

Opmerking voor abonnees op mijn blog per mail

Je hebt vast gehoord over de nieuwe wet AVG die 25 mei ingaat. Of je ontvangt er allerlei mails over de afgelopen dagen. De wet geeft aan dat je er recht op hebt om te weten wat er met jouw gegevens gebeurt. Ik ga zorgvuldig om met jouw gegevens. Een link naar de privacyverklaring vind je in de footer. Als je je niet uitschrijft als abonnee ga ik ervan uit dat je ermee akkoord gaat. Je kunt je altijd uitschrijven.

Categories: Blog